Orthopedische manuele therapie

Orthopedische manuele therapie is ontstaan uit de fysiotherapie. Het is een verdieping binnen het vak. De orthopedisch manueel therapeut heeft na zijn of haar opleiding tot fysiotherapeut nog vier jaar doorgeleerd.

De orthopedisch manueel therapeut behandelt net als de fysiotherapeut klachten die te maken hebben met houding en beweging. Denk aan bijvoorbeeld rug-, nek- of schouderpijn, blessures, balansproblemen of langdurige hoofdpijn. Orthopedische manueel therapie wordt ook vaak ingezet bij revalidatie na voor het lichaam ingrijpende gebeurtenissen zoals een ongeluk of een operatie.

Hoe werkt orthopedische manuele therapie?

Orthopedische manuele therapie richt zich op zogenaamde ‘ketens’ binnen het lichaam. De plaats waar iemand pijn voelt, is namelijk lang niet altijd de plaats waar de pijn veroorzaakt wordt. Deze vorm van zorgverlening zoekt naar de oorzaak aan het begin van de keten en pakt het probleem bij de wortels aan.

Voor wie is orthopedische manuele therapie?

Zoals bij fysiotherapie is orthopedische manuele therapie geschikt voor iedereen die klachten ervaart aan de spieren of gewrichten. In de meeste gevallen zal een fysiotherapeut bepalen wanneer orthopedische manuele therapie u kan helpen, uiteraard kunt u ook zelf een afspraak maken bij de orthopedisch manueel therapeut.

Heup/ Bekkenklachten

Heup- en bekkenklachten komen in alle leeftijden en zowel bij mannen als bij (zwangere) vrouwen voor. Klachten van het heupgewricht worden meestal in de lies aangegeven. Bekkenklachten kunnen gevoeld worden aan de voorzijde bij het schaambot, aan de zijkanten (in niet medische kringen wordt dit vaak met het woord ‘heupen’ aangegeven) of heel laag onderaan de rug. De volgende symptomen kunnen ook duiden op heup-/bekkenproblematiek:

• Lage rugpijn met uitstraling (meestal aan een zijde) in de buik, lies of bilregio. Soms uitstraling tot aan de knie. De klachten kunnen wisselend aangegeven worden bij het lopen, zitten, staan of liggen (meestal ruglig).
  
• Pijn ter hoogte van de heup wanneer je op deze zijde ligt. De oorzaak van deze pijn is vaak een te gespannen spier, een indirect gevolg van heup/bekkenklachten

De  Manueel Therapeut ziet de heup/bekken/onderrug als eenheid en noemt dit het  LBH systeem. Heup/bekken worden gezien als de basis van de gehele wervelkolom. Bewegingsherstel van het heup- en bekkengebied wordt gedaan voordat eventuele verdere behandeling van de rug of de nek wordt ingezet.

Onderzoek
Bij het OMT onderzoek wordt het LBH systeem geheel onderzocht. Het LBH systeem bestaat uit de Lendenwervelkolom (LWK), Bekken (B)en de Heup (H). Er kan geen beweging zijn in de heup zonder dat het bekken en LWK mee bewegen en visa versa. Dit denken in systemen van bewegingspatronen wordt het ketendenken van de Orthopedisch Manueel Therapeut genoemd. In eerste instantie worden de gewrichten onderzocht op eventuele bewegingsbeperkingen of aanwezige instabiliteit. Daarna volgt het spieronderzoek. Na het spieronderzoek volgt het onderzoek naar zenuwstructuren

Behandeling
Er zijn vele aandoeningen van de heup- en bekkengewrichten. Sommige zijn aangeboren en vereisen chirurgische aanpak en oefentherapie. Andere aandoeningen ontstaan later in het leven. Soms spontaan, soms na een trauma, tijdens zwangerschap of bevalling, of na overbelasting. De OMT-er vraagt om specialistisch onderzoek wanneer het OMT-onderzoek daar aanleiding voor geeft. Afhankelijk van de medische diagnose en de bevindingen uit het OMT-onderzoek wordt de behandeling ingezet. De behandeling bestaat uit het herstellen van bewegingsbeperkingen van stijve gewrichten en het trainen van stabiliserende spierketens bij overmatige beweeglijkheid van andere gewrichten. De patiënt krijgt een oefenprogramma mee voor thuis en houdingsverbeterende en ergonomische adviezen.

Knieklachten
Blokkeert uw knie? Doet hij pijn of is hij net geopereerd. Of voelt u bijvoorbeeld alleen uw knieholte.

Het kniegewricht is als gewricht tussen de bodem en uw romp aan heel veel krachten onderworpen. Soms bestaat er een duidelijk ongevalmoment en is er letsel van het kniegewricht zelf. Ook kan de knie pijn doen als reactie op problemen in andere delen van het been of in het bekken of de onderrug.

Uw Orthopedisch Manueel Therapeut (OMT-er) zal met u de klachtenanalyse maken en een onderzoek verrichten. Niet alleen de knie wordt beoordeeld. Uw hele lichaam wordt in het de beoordeling betrokken om eventueel verbindingen tussen de knieklacht en eventuele andere delen van het lichaam vast te stellen of uit te sluiten. Deze manier van onderzoek nomen wij ketenonderzoek. Als één schakel in de fietsketting niet werkt, dan fietst de fiets niet lekker en geeft het op den duur ook tandwiel problemen. Zo wordt een klein probleem een groot probleem. Uw lichaam werkt net zo, ze kan lang problemen compenseren en dan gaat het opeens echt mis. Een probleempje kan op de achtergrond een veel “groter” probleem zijn. Zonder een goede analyse van het probleem is een duurzaam resultaat van de therapie minder waarschijnlijk. Na het bespreken van de behandeldoelen is naast een directe therapeutische interventie wordt meestal uw medewerking gevraagd voor enkele gerichte oefeningen. Zo komt u samen tot uw beoogde doel.

Elleboogklachten
De elleboog is een complex gewricht dat de verbinding vormt tussen de onderarm en de bovenarm. Er zijn meerdere oorzaken waarom de elleboog pijn kan doen. Na een breuk van pols, onderarm of bovenarm of na ander traumatisch letsel kan de elleboog beperkt worden in beweging. Op secure wijze kan de OMT-er de verschillende gewrichten weer soepel maken en de bewegingen weer goed leren uitvoeren.

Een veelvoorkomende klacht aan de elleboog is de “tenniselleboog”. In de visie van de orthopedisch manueel therapeut is de oorzaak van de pijnlijke spieren en pezen vaak gelegen in een bewegingsprobleem in de nek die uitstraalt in de arm. Na zorgvuldig onderzoek is dit goed vast te stellen. Deze andere benadering van de “tenniselleboog” lijdt tot goede behandelresultaten. De plaats van de pijn blijkt meestal niet de plaats van de oorzaak van de klacht. Een OMT-er kan uit de plaats van de pijn afleiden waar de oorzaak van uw klacht zich daadwerkelijk bevindt.

Hoofdpijn.
Hoofdpijn ontstaat slechts zelden door een aandoening in het hoofd zelf. Uw Orthopedisch Manueel Therapeut kan beoordelen of manuele therapie de oorzaak van uw hoofdpijn kan wegnemen. Als na onderzoek blijkt dat er geen gewricht- of spierproblematiek is die uw hoofdpijn kan verklaren wordt u naar uw huisarts verwezen.

• Functieproblemen van gewrichten van de wervelkolom of de kaken kunnen hoofdpijn veroorzaken. De Orthopedisch Manueel Therapeut voelt of gewrichten van de wervelkolom of kaak te weinig of juist te veel bewegen en combineert de gegevens met andere gegevens uit het gesprek of overige onderzoek . Met bepaalde handgrepen kunnen beperkte gewrichten weer in beweging gezet worden. Als de gewrichten te soepel zijn krijgt u hier oefeningen voor.
  
• Gespannen en te slappe spieren die aan uw nekwervels en hoofd vast zitten kunnen ook hoofdpijn geven. Ook gespannen kauwspieren kunnen aanleiding geven tot hoofdpijn. Er zijn handgrepen om te strakke spieren losser te krijgen, u leert ontspannen of moet verzwakte spieren gaan trainen. Bij te slappe spieren krijgt u instructies hoe u de spieren kunt versterken.
  
• Het kan ook zijn dat uw conditie een rol speelt bij het ontstaan van de hoofdpijn. In dat geval zal u moeten gaan trainen onder begeleiding van de Orthopedisch Manueel Therapeut.
  
• Een slechte zit- of werkhouding kan hoofdpijn geven. De Orthopedisch Manueel Therapeut zal ook hier aandacht aan besteden en u eventueel houdingcorrecties en adviezen geven.

Polsklachten
Polsklachten zijn knap vervelend. Misschien ontstaan na een val of spontaan ontstaan tijdens het werk. Is het RSI of het begin van artrose? Uw OMT-er zal uw klacht graag beoordelen.

Polsklachten staan zelden op zichzelf. Zelfs bij een val zien we reacties in de hele arm en zelfs in de rug of nek. De OMT komt er niet omheen om samen met u de klacht zo specifiek mogelijk te onderzoeken.

• Welke houding of beweging van uw lichaam provoceert de klacht?
  
• Wanneer verdwijnt de pijn weer?
  
• Is deze meer belastingsafhankelijk of alleen op een bepaald tijdstip van de dag?

Schouderklachten
Schouderklachten kunnen zeer beperkend zijn, zeker als het uw voorkeursarm is. Bovendien verhindert schouderpijn een goede nachtrust, voor mensen die graag op die zij liggen. De pijn kan variëren van stekende of continue zeurende pijn in de schouderkop, tot uitstralende pijn in de bovenarm, elleboog soms zelfs tot aan de pols. Tintelingen, nekklachten en/of hoofdpijn kunnen eveneens tot de symptomen behoren.
Bij Meerveld Fysiotherapie zijn wij gespecialiseerd in de volgende klachten:
- Peesontstekingen en peesirritaties
- (oude) peesrupturen
- Arthrose
- Verkalkingen in de pezen
- Slijmbeursirritaties en –ontstekingen,
- Inklemmingsklachten in het dagelijks leven en tijdens sportbeoefening
- Instabiliteitsklachten
- Verdikkingen van het schouderkapsel en frozen shoulder
- Schouderrevalidatie na een (kijk)operatie

Essentieel voor een goede functie van de schouder is optimale beweeglijkheid in de nek- en borstwervels. Hiermee hangt een goede uitgangshouding tijdens (het oefenen van) alledaagse zaken samen, maar ook tijdens het werk. Door de vorm van het gewricht en de complexiteit van de schoudergordel, is het vaak moeilijk te achterhalen wat de oorzaak van de klacht is. Met behulp van echografie kan de pijnlijke schouder eenvoudig en snel vergeleken worden met de gezonde zijde. Bijkomend effect van echografie is het dynamisch onderzoek onder echogeleiding; het bewegingsverloop van het materiaal onder het schouderdak kan tijdens bewegen in beeld worden gebracht.

Behandeling van schouderklachten
Bij Meerveld fysiotherapie worden de volgende componenten behandeld:
- Trainen van de stabilisatie en fixatie van het schouderblad
- Ontspannen van de geïrriteerde spieren
- Trainen van de functie van de spieren rondom het schoudergewricht binnen het pijnvrije traject
- Coördinatieoefeningen binnen de pijngrens
- Sportspecifieke training om pijnvrij te tennissen, squashen, volleyballen, golfen etc.
- Algemeen; houdings- en bewegingsadviezen en inzicht geven in de klacht en het herstelproces
- Onderhouden van de beweeglijkheid
- Optimale beweeglijkheid onderhouden of uitbreiden van de borst- en nekwervels
- Onderhouden van de restfunctie
 

Zoals u kunt zien is de behandeling van uw schouderklacht een interactie tussen patiënt en fysiotherapeut.
Samen wordt er gewerkt naar het verminderen van de pijn en de (sportspecifieke) beperkingen.
Een snel herstelproces vraagt om constante evaluatie en bijstelling van het behandelplan.

Osteopathie bij een spastische darm:

Losmaken wat vastzit
Artikel tijdschrift gezondheid, nr. 11 november 2008

Een spastische darm komt vooral voor bij jongvolwassenen en twee keer zo vaak bij vrouwen als bij mannen. Hebt u een spastische darm, dan herkent u misschien de moeite die u hebt met sociale activiteiten. Vermijdt u werk, reizen, op bezoek gaan, vrijen, sporten, vrijetijdsbesteding en bepaalde voedingsmiddelen?

Osteopathie houdt ‘t beweeglijk.
Bij osteopathie draait alles om weefsels. Denk aan spier-, zenuw- en bindweefsel. Al deze weefsels bestaan uit cellen. Daarom is het essentieel dat de toevoer van zuurstof en voedingsstoffen, en de afvoer van afvalstoffen, vlekkeloos verlopen. Dat gaat alleen als weefsels soepel, elastisch en beweeglijk zijn, zegt de osteopathie. Een operatie, ontsteking of valpartij kan dit proces doen haperen. Net als verkeerde eetgewoonten, emoties of erfelijke aanleg. Wanneer weefsels daardoor geblokkeerd raken, raken ze verzadigd met afvalstoffen, ze verzuren en cellen worden zwak of zelfs ziek. De osteopaat zal de weefsels weer in topvorm proberen te brengen. Daarvoor heeft hij ‘gouden handjes’ nodig. Want zowel het lichamelijke onderzoek als de behandeling gebeurt met de juiste ‘handgrepen’.

Erik Elferink, osteopaat bij het Integraal Medisch Centrum in Deventer, vertelt wat hij daaronder verstaat. “Ik ga allereerst na in hoeverre weefsels, spieren, botten en organen beweeglijk zijn. Als ze vastzitten, kan dat verklaren waarom u zich niet goed voelt. Ontdek ik bij iemand met een spastische darm een verminderde beweeglijkheid, dan zet ik daar mijn handen op. Ik stimuleer de souplesse van de darm in de richting waarin die goed beweegt. Ik kijk naar de mogelijkheden, niet naar de beperkingen.” Bij een spastische darm bevordert Erik met speciale manuele technieken de ophanging en het omhulsel van de darm. “Zodat dit orgaan meer ruimte krijgt om natuurlijk en optimaal te bewegen. Vervolgens is het afwachten wat het zelfherstellend vermogen van het lichaam doet. Want daarmee valt of staat de osteopathische behandeling. Bij de een zie je vrijwel direct resultaat, bij de ander merk je pas na zes behandelingen verbetering. Dat verschilt van mens tot mens en heeft ook te maken met hoe lang u a! klachten hebt.”

Doel van een osteopaat is om een spastische darm voldoende ‘levensruimte’ te geven om zelf te herstellen, zodat deze weer normaal kan functioneren. Op een gegeven moment is de behandeling afgelopen. We! is het verstandig om ter preventie ieder halfjaar even bij de osteopaat langs te gaan, zegt Erik, zodat hij de minste afwijking qua beweeglijkheid meteen kan corrigeren.

Doel van de osteopaat is, de spastische darm voldoende ‘Ievensruimte’te geven om zelf te herstellen

Corrie Michielsen ('70) uit Deventer had ruim 45 jaar buikpijn.Totdat ze de osteopathie ontdekte.
“Jarenlang vonden de specialisten niets en dus konden ze ook niets”, vertelt Corrie. Pas in 2002 liet een internist haar laconiek weten: ‘Ik voel het al, een spastische darm. Pijnstillers is het enige wat helpt. Maar u gaat er niet aan dood...’

“Toen ik 24 was, begon het. Hevige buikpijn en daarbij vaak het gevoel dat ik moest plassen. Ik werkte bij de politie in Rotterdam en zie me nog stampvoetend van dat gekmakende gevoel door die lange gang van het bureau lopen. Daarna kreeg ik regelmatig darmklachten. Ik wist niet wat ik tegen die ‘knijpende’ pijn in mijn buik moest doen.” Klagen? Dat deed deze Rotterdamse politievrouw niet. “Het was niet zo’n vreselijke buikpijn dat ik er niet mee kon leven”, zegt ze nu. “Echt moe werd ik er bijvoorbeeld ook niet van, ook niet nadat wij onze adoptiedochter Angélique kregen. Al was ik die pijn af en toe we! zat. Ik kan dan ook niet zeggen dat het echt een impact op mijn !even heeft gehad. Het is niet leuk a!s je buikpijn hebt en je moet bijvoorbeeld naar een verjaardag, maar ik ging wel. Je went en ook aan, die buikpijn gaat op een gegeven moment bij je leven horen.”

Zodra haar buikpijn ondraaglijk werd, wipte Corrie bij haar huisarts aan, kreeg ze zware pijnstillers voorgeschreven en vaak ook nog een antibioticakuurtje. Ze besloot zélf op zoek te gaan naar alternatieven en kwam uit bij osteopathie. Die eerste behandeling zal Corrie lang bijblijven. “De osteopaat pakte mijn darmen vast en dat deed vreselijk pijn. Toch voelde ik mij opmerkelijk opgeknapt. De pijn was haast verdwenen!” Daarop volgende bezoeken ging het beter. Hoe goed, bleek wel toen ze na zeven weken bij de internist kwam. “Hij onderzocht mijn buik en zei: ‘Ik heb zelden zulke soepele darmen gevoeld a!s die van u!”

Detoxen

Dit blijkt uit een nieuw onderzoek van het RIVM, in samenwerking met verschillende ziekenhuizen en Sanquin.

In het onderzoek is bij meer dan 1000 kinderen onderzocht hoe veranderingen in het gewicht het risico op astma beïnvloeden in de eerste acht levensjaren. Gedurende deze jaren zijn gegevens verzameld over astmasymptomen in combinatie met lengte en gewicht van de kinderen. Hiernaast zijn allergie- en longtesten uitgevoerd bij de kinderen op 8-jarige leeftijd.

Kinderen die overgewicht hadden op de leeftijd van 6-7 jaar, bleken op 8-jarige leeftijd een grotere kans te hebben om last te hebben van benauwdheid en verhoogde gevoeligheid van de longen. Dit is een duidelijk kenmerk van astma.

Kinderen die overgewicht hadden op jonge leeftijd, maar een normaal gewicht ontwikkeld hadden toen ze 6-7 jaar waren, hadden geen verhoogd risico meer op deze astmasymptomen. Dit betekent dat afvallen bij kinderen met overgewicht de astmasymptomen mogelijk in positieve zin zou kunnen beïnvloeden. Nader onderzoek zal dit in de praktijk nog moeten uitwijzen.

Achtergrond en doel:

Het prikkelbaardarmsyndroom

is een frequent

voorkomende functionele maagdarmaandoening.

Een effectieve behandeling

is niet voorhanden. Doel van dit

onderzoek is om de effectiviteit van

osteopathie bij de behandeling van dit

syndroom te toetsen.

Methode:

Een ‘randomized controlled

trial’ (RCT) werd uitgevoerd onder 40

poliklinische PDS patiënten die gerandomiseerd

werden tussen standaardbehandeling

en osteopathie behandeling.

De diagnose werd gesteld op

basis van de Rome II criteria. Followup

duur was 6 maanden. De IBSQOL

2000 vragenlijst, Functional Bowel

Disorder Severity Index, symptoom

score door middel van dagboeken en

een algemene beoordelingslijst van

het klachtenpatroon werden gebruikt

als gevalideerde effectmaten.

Resultaten:

In vergelijking tot de

groep met standaardbehandeling vertoonden

de patiënten die osteopathisch

behandeld werden, een opvallend

positief resultaat met betrekking

tot algemeen klachtenpatroon, symptoom

score en levenskwaliteit.

Conclusie:

Osteopathie lijkt een veelbelovend

alternatief te zijn in de

behandeling van mensen met PDS.

Grootschalig vervolgonderzoek is

noodzakelijk om deze resultaten te

bevestigen.

Benefits of back pain exercise and physical therapy

After an episode of low back pain has lasted between two and six weeks, or if there are frequent recurrences of low back pain, it is reasonable to consider back pain exercises and physical therapy for back treatment. (Some spine specialists consider back exercise and physical therapy sooner, particularly if the pain is severe.) In general, the goals of back pain exercises and physical therapy are to decrease back pain, increase function, and provide education on a maintenance program to prevent further recurrences.

Drs. T. de Vos van der Hoeven, Drs. Liv Johson

Iedereen heeft van tijd tot tijd pijn. Voor de meeste mensen is pijn hebben een symptoom dat er iets lichamelijks aan de hand is. Het is een signaal om het rustiger aan te doen of een bezoek te brengen aan de huisarts. De huisarts onderzoekt wat er aan de hand is en verhelpt de ziekte. Helaas zijn klachten niet in alle gevallen zo gemakkelijk te verhelpen. Er is een aantal klachten waarvan geen lichamelijke oorzaak aangetoond kan worden. Dit zijn vaak chronische pijnen, bijvoorbeeld rugpijn, of pijn die periodiek terugkomt, bijvoorbeeld migraine. Het feit dat de pijn niet verholpen kunnen worden, leidt tot frustratie voor zowel de arts als de patiënt.

Net als volwassenen lijden kinderen ook aan verschillende soorten pijn. Deze pijnen verschillen in intensiteit, frequentie, locatie en duur. Ze kunnen in drie categorieën ingedeeld worden, namelijk acute, chronische of periodieke pijn. Acute pijn is een pijn van relatief korte duur, die veroorzaakt wordt door een duidelijke lichamelijke conditie. Chronische pijn, pijn die langer dan zes maanden aanhoudt, heeft vaak geen aantoonbare biologische oorzaak. Periodieke pijn, frequente episodes van acute pijn, heeft ook vaak geen aantoonbare biologische oorzaak. Aangenomen kan worden dat psychosociale factoren eerder dan verwondingen of ziekte, een rol spelen in het ontstaan en handhaven van chronische en periodieke pijn.

Terwijl chronische pijn een groot probleem is bij volwassenen, is uit onderzoek gebleken dat het bij kinderen in het algemeen een weinig voorkomend probleem is Periodieke pijn bij kinderen en adolescenten blijkt meer voor te komen dan chronische pijn. Tussen de 7 en 30% van alle kinderen heeft last van periodieke pijn. We praten dan over buikpijn, hoofdpijn of andere lichamelijke pijn zonder een aantoonbare lichamelijke oorzaak. Van deze periodieke pijnen blijkt hoofdpijn een van de meest voorkomende te zijn. Tussen de 5 en 20 % van schoolkinderen lijdt aan regelmatig terugkerende hoofdpijn Kenmerkend voor periodieke (hoofd)pijnklachten is dat de jongeren periodes van hevige pijn ervaren, er geen aantoonbare lichamelijke oorzaak gevonden worden, de perioden met pijn veroorzaakt worden door verschillende externe of interne factoren, met name door stressvolle gebeurtenissen en de jongeren gezond en klachtenvrij zijn tussen de periodes door.

De behandeling van kinderen met periodieke pijn begint meestal met de geruststelling aan de ouders en jongeren, dat er niets lichamelijks aan de hand is. Deze geruststelling houdt impliciet in dat er geen medische behandeling voor de klachten bestaat. Er zijn wel medicijnen die de klachten kunnen verzachten, maar die hebben geen invloed op de frequentie van de pijn. De ouders wordt vaak verteld dat hun kind waarschijnlijk over de pijn heen zal groeien, dat het een tijdelijke reactie is op stress, hetgeen vaak in de puberteit voorkomt. Uit onderzoek is het tegenovergestelde gebleken. De klachten van jonge hoofdpijnpatiënten zetten zich in 40 tot 60% van de gevallen voort in de volwassenheid. Daarom is het belangrijk om kinderen met periodieke pijn op jonge leeftijd al te kunnen helpen. Op deze manier kan voorkomen worden dat kinderen op jonge leeftijd afhankelijk worden van pijnstillers.

Er is nog weinig onderzoek gedaan naar periodieke pijn bij kinderen. Een consequentie hiervan is dat er naast de 'tekortkomende' medische hulp, geen goede behandeling hiervoor bestaat. Om goede behandelingen op te stellen moet meer kennis over de factoren die de pijn in stand houden verkregen worden. Zo vond een onderzoekster dat kinderen die naast hoofdpijnklachten ook andere lichamelijke klachten rapporteren, minder baat hadden bij een gedragstherapeutische behandeling van de hoofdpijnklachten. Het vaststellen van wat deze klachten in stand houdt is van belang bij het aanpassen van de behandeling voor deze groep kinderen.

Uit onderzoek is gebleken dat zowel ouder-kindrelatie-aspecten als leeraspecten een rol kunnen spelen in de handhaving van hoofdpijnklachten bij jongeren Ook is er de theorie dat het niet uiten van emoties een rol speelt bij hoofdpijnklachten, Het niet uiten van emoties zorgt voor een verhoging van het spanningsniveau en zorgt op den lange duur, voor een toename in de vatbaarheid voor stress gerelateerde lichamelijke klachten.

Typen hoofdpijn

De meest voorkomende typen zijn migraine en spanningshoofdpijn.
Migraine is gedefinieerd als "Herhaalde aanvallen van hoofdpijn variërend in ernst, frequentie en duur. De pijn begint meestal eenzijdig en gaat gewoonlijk gepaard met verlies van eetlust, en soms misselijkheid en overgeven. Bij sommige vinden vóór of tijdens de aanvallen opvallende sensorische- en motorische veranderingen en stemmingsschommelingen plaats. Migraine komt vaak ook bij andere familieleden voor" .

Spanningshoofdpijn is vaak minder onaangenaam en wordt omschreven als: "Een doffe pijn die voornamelijk gelocaliseerd is in de voorhoofds-, achterhoofds- en nekgebieden en aan beide zijden van het hoofd. Soms wordt de pijn beschreven als een nauwe band rond het hoofd. De hoofdpijn kan verschillende dagen of zelfs maanden duren en wordt eerder als 'druk' ervaren dan als 'pijn' ".
De gemixte categorie bestaat uit symptomen van zowel migraine als spannings-hoofdpijn.

Pijnklachten en relatie-aspecten binnen het gezin

Het gezin is het milieu waarin het kind zich het meest beweegt. Het lijkt daarom een juiste veronderstelling dat het gezin een belangrijke rol speelt in het welzijn van het kind. Ieder gezin zal proberen de gezinssituatie te beschermen en in stand te houden. Maar een gezin is een systeem wat voortdurend beïnvloed wordt door de omgeving. Ieder gezinslid zal op zijn eigen manier reageren op zijn of haar omgeving buiten het gezin om. Deze ervaringen beïnvloeden hoe het gezinslid zich gedraagt binnen het gezin. Daarnaast hangen de gedragingen van de gezinsleden samen en het functioneren van het ene gezinslid beïnvloedt het functioneren van de andere gezinsleden. Zo ontstaan ongewild verschuivingen en veranderingen in het gezin, die alle gezinsleden beïnvloeden. Aangenomen kan worden dat de ziekte van een gezinslid alle gezinsleden beïnvloedt. Anderzijds beïnvloeden de gezinsleden het zieke gezinslid.

De mate waarin de ouders het kind accepteren speelt een belangrijke rol in het functioneren van het kind en in de relatie tussen ouder en kind. Er is een samenhang gevonden tussen ziekte en een negatieve ouder-kind relatie. Dit betekent niet dat elk ziek kind een negatieve relatie heeft met de ouders, maar wel dat een kind met een negatieve relatie met de ouders verhoogde kans heeft op ziekte.

Pijnklachten en leeraspecten binnen het gezin

Het gezin kan tevens op andere manieren een rol spelen in het ontstaan en handhaven van lichamelijke klachten bij jongeren, namelijk door leerervaringen. Het gezin is immers een van de belangrijkste milieus waarin een kind leerervaringen opdoet. Het kan zijn dat kinderen van ouders met pijnklachten deze klachten overnemen. Uit onderzoek is herhaaldelijk gebleken dat vaak een van de ouders van kinderen met hoofdpijnklachten dezelfde klachten heeft of heeft gehad.

Ook kan het kind merken baat te hebben bij het melden van pijnklachten. Een kind kan pijn rapporteren en hierna positieve consequenties ervaren. Voorbeelden van positieve consequenties zijn het niet naar school hoeven te gaan of wat langer televisie kunnen kijken. Echter als een kind steeds terugkerende episoden van pijnklachten rapporteert is dit eigenlijk onvermijdelijk. Pijnklachten bij kinderen kunnen op ziekte wijzen. Bezorgde ouders gaan dan opzoek naar medische diagnose en behandeling. Het kind wordt als ziek beschouwd, krijgt extra aandacht en hoeft niet langer te voldoen aan haar of zijn verantwoordelijkheden. Op deze manier kan het pijngedrag versterkt worden.

Als er na een aantal artsenbezoeken geen organische oorzaak gevonden kan worden, kunnen de positieve consequenties het klachtenpatroon verder in stand houden. Pijnstillers kunnen de klachten verzachten, maar deze hebben geen invloed op de frequentie ervan. De ouders worden dus steeds weer geconfronteerd met de klachten van hun kind, waaraan ze weinig kunnen doen. Waarschijnlijk gaan de ouders dan doen wat ze wel kunnen, namelijk zorgen dat het kind zo weinig last van de klachten heeft als mogelijk. De ouders gaan de pijnklachten proberen te verzachten door extra emotionele steun te geven gecombineerd met een vermindering van gestelde eisen. Bij periodieke pijn bij kinderen met een gevonden organische oorzaak voelen de ouders zich waarschijnlijk minder verantwoordelijk voor het verzachten van de klachten en zal er minder beloning optreden.

Onverklaarde periodieke pijn bij kinderen wordt dus mogelijk mede in stand gehouden door positieve consequenties. Verder tonen deze kinderen meer lichamelijke klachten dan kinderen met verklaarde periodieke pijn. Een verklaring hiervoor kan zijn dat ze hierdoor zichzelf en de ouders willen overtuigen dat ze daadwerkelijk ziek zijn. Hierop volgen weer positieve consequenties en zo ontstaat een moeilijk te doorbreken vicieuze cirkel.

Pijnklachten en het uiten van emoties

Het is algemeen aangenomen dat het niet uiten van emoties negatieve consequenties voor het welzijn kan hebben. Een voorbeeld hiervan is boosheid dat tot hoge bloeddruk kan leiden en op den duur wellicht tot hartklachten. Dit voorbeeld schetst de somatische consequenties die het niet uiten van emoties kan hebben.

Aangenomen kan worden dat het niet uiten van emoties ook bij kinderen mogelijke lichamelijke gevolgen kan hebben. In een gezin waarin het uiten van emoties ontmoedigd wordt, kan het lichamelijk spanningsniveau van het kind verhoogd worden. Het kan zijn dat stilte in huis wordt geëist omdat de ouders moe zijn na het werk en op deze manier wordt expressie van emoties ontmoedigd. Een gevolg kan zijn dat het kind haar of zijn spanningen niet kwijt kan en lichamelijke klachten gaat ontwikkelen.

Conflicten in het gezin kunnen emoties bij het kind te weeg brengen. De manier waarop de gezinsleden met elkaar omgaan kan er voor zorgen dat het kind deze emoties niet kwijt kan. De emoties worden onderdrukt en veroorzaken lichamelijke spanningen.

Conclusie

Er is nog erg weining onderzoek gedaan naar hoofdpijnklachten bij jongeren. Aangezien de klachten van jonge hoofdpijnpatiënten zich in 40 tot 60% van de gevallen voort zet in de volwassenheid, valt dit te betreuren. Goede inzichten op dit gebied zouden een hoop leed kunnen voorkomen. In ieder geval lijkt een goede steun en acceptatie vanuit het gezin, en de mogelijkheid emoties te uiten bij spanningshoofdpijn voor verzachting te kunnen zorgen.

Wat gemoedelijk als schouder wordt bestempeld is in werkelijkheid een verzameling van gewrichten welke met elkaar verbonden zijn door middel van pezen en spieren.Deze structuur maakt een heel grote beweeglijkheid toe van de arm. Beweeglijkheid heeft echter zo zijn nadelen, het kan leiden tot: stabiliteitsproblemen inklemming van weekweefsel structuren zoals pezen, zenuwen of bloedvaten. Deze afwijkingen geven aanleiding tot een pijngewaarwording welke alleen voorkomt bij bewegen of belasten gedurig aanwezig is Deze pijn kan tijdelijk zijn en spontaan verdwijnen op korte termijn, of aanhouden en medische investigatie en behandeling vereisen

Schouderblad      bovenarm

Wat is de oorzaak van schouderpijn ?

De meeste frequente oorzaak van schouderpijn worden veroorzaakt door week weefsel problemen, vooral spieren, pezen en ligamenten en niet door botafwijkingen .

Wij kunnen de meest frequente oorzaken vastleggen als:

• tendinitis of bursitis
  
• ten gevolge van een ongeval of instabiliteit
  
• arthritis (cfr aldaar)

minder frequent zijn er:

• tumoren
  
• infectie
  
• zenuw aanverwante problemen

Tendinitis of peesontsteking:

Een pees is een koord - of bladachtige verbinding tussen een spier en het bot.
De meeste peesontstekingen worden veroorzaakt door een slijtage - of overbelastingsproces dat zich spreid over een langere periode, zoals de slijtage van een schoenzool welke na een langere tijd ook resulteert in een scheur of gat.

Men onderscheid volgende soorten tendinitis:

• acute tendinitis ten gevolge van overbelasting zoals tijdens bepaalde arbeidsomstandigheden of sportbeoefening
  
• chronische tendinitis ten gevolge van arthrose of chronisch slijtageproces ten gevolge van de leeftijd
  
• peesscheur of ruptuur tengevolge van een plotse gebeurtenis (ongeval of verkeerde beweging) of ten gevolge van leeftijdsgebonden slijtageproces in de pees.Het meest voorkomende letsel is een Rotatorcuff ruptuur. Deze rotator cuff is een versmelting van verschillende pezen in een peesblad welke de actieve beweeglijkheid en stabiliteit geeft aan de schouder .

Bursitis of slijmbeursontsteking:

Soms kan een overbelasting van de schouder een bursitis veroorzaken met zwelling en ontsteking van de slijmbeurs.
Deze slijmbeurs of Bursa is een zakje gevuld met vocht welke zich in de buurt van gewrichten bevindt om wrijf problemen in, ondermeer, de schouder te vermijden bij het bewegen en belasten.
Deze bursitis komt frequent voor in associatie met een rotatorcuff tendinitis.Hierbij gaan de weke weefsels van de schouder ontstoken en pijnlijk worden en zo de beweeglijkheid en functie van de schouder sterk beperken.
Het gewricht kan uiteindelijk volledig stram worden waarbij men spreekt over een “ Froozen Shoulder “.
Gelukkig kan deze situatie, mits aangepaste behandeling, volledig verholpen worden.

Ongeval of instabiliteit:

In sommige gevallen worden de beenderen van de schoudergordel uit hun normaal verband gehaald en dit bij bepaalde verkeerde bewegingen of ten gevolge van een ongeval.
In dat geval, welke men instabiliteit noemt, kan men een ontwrichting (luxatie) hebben van een van de gewrichten in de schouderrgordel.
Terugkerende ontwrichtingen, gehele of gedeeltelijke recidiverende luxaties, veroorzaken pijn en een onstabiel gevoel in de arm wanneer je die opheft of van het lichaam weg beweegt.Wanneer je de arm boven je hoofd tilt kan je het gevoel hebben dat de schouder uit de kom glijdt, of je kan dit ervaren als een ongemakkelijk gevoel van “ dode “ arm.

Arthritis:

Schouderpijn kan ook veroorzaakt worden door arthritis. Er bestaan verschillende soorten arthritis, bij de schouder is het vooral te wijten aan slijtage en/of een scheur in de peesstructuren rond de schouder.Deze veroorzaken dan zwelling, pijn en stramheid.Deze vorm van arthritis kan verband houden met arbeidsomstandigheden of sportbeoefening.

Vaak zullen de mensen vermijden hun schouder veel te bewegen om zo de pijn te verminderen. Dit leidt vaak tot een pijnlijke verstijving van de schouder ten gevolge van een verschrompelen van het schouderkapsel. Dit verschijnsel wordt beschreven als een “ Froozen Shoulder”.

Behandeling

Bij de behandeling van schouderpijn volstaat het vaak uw activiteiten aan te passen (vermijden van overbelasting), relatieve rust te houden of fysiotherapie te volgen om de stabiliteit, spiersterkte en beweeglijkheid te verbeteren.
Medicatie wordt soms voorgeschreven om de pijn en de inflammatie te bestrijden.
Vaak moet men overgaan tot injecties in de schouder om de ontsteking te verhelpen.

In sommige gevallen is een operatie noodzakelijk om het schouderprobleem op te lossen, vooral bij rotatorcuff scheuren en recidiverende luxaties.

In 90 % van de gevallen volstaat echter een conservatieve, niet operatieve behandeling.

Diagnosestelling bij schouderpijn .

Om een correcte behandeling in te stellen bij schouderpijn is het essentieel om de juiste oorzaak en anatomische localisatie te kennen van het schouderprobleem.

De diagnose kan gesteld worden in verschillende stappen:

• medische ondervraging: uw orthopedist zal U onder meer vragen hoe en wanneer de pijn opgetreden is, of het de eerste maal is en zon niet hoe die de vorige keer behandeld werd.
  
• Het klinisch onderzoek omhelst het zoeken naar anatomische anomalieën, zwelling, spierzwakte, pijnlijke drukpunten, en bewegingsmogelijkheden van de schouder
  
• Bijkomende onderzoeken:
  
  
  
  • RX onderzoek geeft een beeld van de beenderige toestand van de schouder
    
  • Echografie geeft een beeld van de pezen in de schouder (ontsteking of scheuren)
    
  • Arthrografie (RX met contraststof) geeft een beeld van de evcentueel aanwezige scheuren of verschrompeling in het kapsel
    
  • CT of NMR scan: geeft een meer gedetailleerd beeld van de schouderstructuren
    
  • EMG (electromyografie) geeft een beeld van de zenuwen en spieren, wanneer de oorzaak van de schouderpijn in de halsstreek moet worden gezocht
    
  • Een arthroscopie is een heelkundige techniek waarbij de orthopedist binnen in de schouder kan kijken met een arthroscopy kunnen week weefselletsels worden vastgesteld welke niet gezien worden met de andere onderzoeken.Gedurende die arthroscopy kunnen eveneens enkel herstellingen uitgevoerd worden.
    

Osteopathie

Osteopathie is een manuele geneeswijze. Het doel van een osteopathie behandeling is het opsporen en opheffen van bewegingsbeperkingen en op deze wijze het optimaliseren van de mobiliteit van weefsel in het lichaam. Dit is volgens de osteopathie een voorwaarde in het zelfgenezend vermogen van de mens. Beweeglijkheid speelt binnen de osteopathie een belangrijke rol. Alle weefsels in het lichaam (huid, gewrichten, spieren, organen en zenuwweefsel) staan in directe relatie tot elkaar. Als in het lichaam een verminderde beweeglijkheid van weefsel (dysfunctie) optreedt, kunnen er mogelijk klachten ontstaan. Deze klachten kunnen zich uitbreiden naar andere systemen. Hierdoor kunnen klachten zich elders in het lichaam presenteren. Bijvoorbeeld bewegingsverlies van een deel van een darm of huid (orgaansystemen) zal mogelijk kunnen leiden tot rugklachten (houding- en bewegingssysteem). Het lichaam compenseert bij restricties en vaak leidt een beperking ook daarom niet tot klachten. Wanneer het lijf echter niet meer in staat is beperkingen zelf op te heffen of te compenseren, kan met osteopatische technieken het evenwicht worden hersteld. Dit zijn zachte handgrepen met respect voor het lichaam. Enkele indicatiegebieden voor osteopathie zijn; Chronische rug- en nekklachten, hoofdpijnklachten, darmklachten en restklachten na operatieve ingrepen.

De verschillende behandeltechnieken die worden toegepast zijn:

• Orgaanmobilisaties: Het doel is de doorbloeding en beweeglijkheid van de organen te bevorderen waardoor orgaanfuncties worden verbeterd.

• Manipulaties en mobilisaties: Wervelkolom en de gewrichten mobieler (losser) te maken. De manipulaties worden op zachte wijze uitgevoerd.

• Cranio - sacrale technieken: Dit zijn handgrepen m.b.t. de botdelen van de schedel en het heiligbeen.

Een behandeling duurt 50-60 minuten. De meeste ziektekostenverzekeraars vergoeden osteopathie geheel of gedeeltelijk vanuit het aanvullende verzekeringspakket. Een voorwaarde is dat de  behandelend osteopaat aangesloten is bij de N.O.F. (Nederlandse Osteopathie Federatie), of de N.V.O. (Nederlandse Vereniging voor Osteopathie). Verwijzingen kunnen via de huisarts, maar is niet noodzakelijk. Voor meer informatie of evt. het maken van een afspraak verwijs ik u naar de website en telefoonnummer: www.meerveldosteopathie.nl . Tel: 06-30865062.

Brian Meerveld, osteopaat.

• lage rug en bekken
  
• spit
  
• Bekkenklachten
  
• ischias
  
• hernia

Minder kans op botontkalking bij vegetariërs